artikel afdrukken
bionieuws 6, 03-04-2010

brieven
Klimaatblunders? (1)

Door Rik Leemans, hoogleraar milieusysteemanalyse, Wageningen Universiteit
© bionieuws


De stelling van klimaatscepticus Rypke Zeilmaker dat het IPCC-rapport grossiert in onjuistheden is misleidend. (Slechts) twee voorbeelden:

1. De IPCC-conclusie dat koraalriffen één van de meest kwetsbare ecosystemen is, is onderbouwd in hoofdstuk 6 Kustsystemen. In hoofdstuk 4 wordt dit samengevat in een tekstbox. Zeilmaker stelt dat deze tekstbox fouten bevat omdat calcificatie bij verhoging van pCO2 niet zou verminderen. Helaas heeft hij het onderzoek niet begrepen. De experimenten door Reynaud et al. (2003) schetsen de interactie tussen temperatuur en pCO2. Zij concluderen letterlijk: ‘Calcification decreased by 50% when temperature and pCO2 were both elevated. Calcification under normal temperature did not change in response to an increased pCO2.’ Calcificatie is dus niet louter een functie van temperatuur, zoals Zeilmaker denkt. IPCC-expert Carol Turley heeft al het beschikbare onderzoek op zijn wetenschappelijke merites beoordeeld en dit resulteerde in het waarschijnlijkheidsinterval van 20 tot 60 procent minder calcificatie bij een verdubbeling van pCO2. Deze schatting wordt door recenter onderzoek bekrachtigd (bijvoorbeeld Lough in Journal of Environmental Monitoring, 2008). Het blijkt dat, ondanks grote onzekerheden, de ongelimiteerde toekomstige stijging van de temperatuur en pCO2 voor koralen wel degelijk problematisch zal zijn.

2. De tekstbox over klimaatverandering en trekvogels is in het IPCC-rapport toegevoegd als illustratie van hun specifieke kwetsbaarheid. Zeilmaker gaat niet in op de tekst van de box, maar bekritiseert direct één van de onderliggende rapporten (Robinson et al., 2005), die als een voorbeeld genoemd wordt. De IPCC-assessment is echter op veel meer onderzoek gebaseerd, waardoor een gebalanceerd beeld over de kwetsbaarheid van trekvogels ontstaat. Zijn laatste opmerking dat de kolgans door klimaatverandering zal veranderen in een toendrarietgans is onzin en staat helemaal niet in het IPCC-rapport.

Ook ik ben van mening dat het belangrijk is om fouten in een vroeg stadium uit de IPCC-rapporten te halen. Hiervoor zal het reviewproces moeten worden verbeterd. Zeilmaker insinueert echter dat de fouten die nu in het rapport gevonden zijn, het hele rapport onbetrouwbaar maken. Dat is kletskoek. De kwetsbaarheid van Arctische ecosystemen, koraalriffen en trekvogels vermindert door Zeilmakers analyse (helaas) op geen enkele manier. Ondanks enkele onjuistheden vormt de IPCC-rapportage nog steeds een degelijke wetenschappelijke onderbouwing voor de klimaatproblematiek en de noodzaak hier iets aan te doen.

Tot slot: Zeilmaker kan zijn rol als scepticus van de site climategate.nl en zijn rol als objectief journalist voor Bionieuws kennelijk niet uit elkaar houden. Dat is slecht voor het debat, en plaatst Bionieuws in een hoek waar dit blad niet thuishoort.